bindokuzyüzaltmışaltı yılında istanbul'da doğdu. yüksek öğrenimini istanbul üniversitesi fen fakültesi matematik-astronomi bölümünde tamamladıktan sonra, profesyonel biçimde resimle uğraşmaya başladı. 1984-1994 yılları arasında sabri berkel ve hülya düzenli ile çalışmalarını sürdürürken, farklı anlayış ve mesafelere yöneldi. bir süre özel atölyelere devam ettikten sonra, kendi atölyesini kurdu. bugüne kadar birçok kişisel sergi açtı ve çok sayıda karma sergilere katıldı.

benhabib, A.I.A.P. uluslararası plastik sanatlar derneği üyesidir.

benhabib,yoğun bir duyarlılığı ve dinamizmi içeren tuvallerinde, öncelikle deneyci kimliğiyle dikkati çeker. genel olarak dışavurumcu bir çizgide gelişen bu deneycilik,sürekli kendini yenileme tutkusundadır. kısa zamanda hayli aşama kaydeden benhabib,son çalışmalarında, tuvalin iki boyutlu gerçeğinin dışına taşmakta.

bir tür röliyef derinliği kazanan bu tuvallerde günlük kullanım alanından toplanan atık nesneler sıkça yer almakta,bu da çalışmalara gizli bir kavramsal boyut katmaktadır. böylece dışavurumcu tavır, emprovize bir düşünsellikle,patlama noktasında buluşabilmekte,bu da tuvallere alışılmadık bir dinamizm kazandırmaktadır.

karakalem ve füzenle gerçekleştirdiği çalışmaların temel özelliği,kalın siyah konturların,beyaza doğru hızla, fakat homojen geçişlerle formları çevrelemesidir.

ŞELİ BENHABİB’DE OTOBİYOGRAFİK KAVRAMLARDAN KÜLTÜREL SÖYLEMLERE DOĞRU İVME KAZANAN ARAYIŞLAR
LEVENT ÇALIKOĞLU-1998

benhabib’in sanat piyasasının soluğunu kesen merkeziyetçi oluşumların dışında kalarak, tamamı ile bireysel çabalarla sürdürdüğü ‘sanat’ kavramını anlama ve biçimlendirme uğraşı, kendi içersinde tutarlı bir gelişimin kademe kademe yansımalarına sahne oluyor. kaynağını 20.yüzyılın düşünsel ve biçimsel değerlerinde bulan bu yenilikçi,aktif ve tempolu arayış, yeri geldiğinde tuval resmini aşan anı-bellek tazelenmelerine dayalı bir tavırla ortak bir seyir izliyor. başlangıç evresinden itibaren kontrollü ve bilinçli bir gelişim, her yeni araştırma evresinde kendisini nedenleyen önceki oluşumlardan hız ve açılım kazanıyor. 1993 yılına ait kağıt üzerine akrilik malzemeyle oluşturulan natürmort denemeleri,hem pentür sanatını kavrama hem de biçimlerin arkalarında barındırdıkları gizli anlamları keşfetme amacını taşıyordu.yine bu döneme ait desen çalışmalarında neredeyse yüzeyden taşmaya meyilli objeler benhabib’in görünenin ardında yatan nedensilliği, oluş felsefesini biçimlere yüklenen kültürel ve söylemsel açmazları aralama amacını açıkça ortaya koyuyordu. ardından bu klasik uzam yanılsamasına dayalı ilişki, yerini giderek tercih edilen objelerin asıllarının tuvale bitiştirildiği düzenlemelere bıraktı.natürmortları oluşturan objeler artık gerçekleriyle yer değiştiriyordu. benhabib, biraraya getirdiği günlük kullanım diline ait bu parçaları çoğunlukla kendisini çevreleyen yaşamsal alanlardan ve geniş tecrübelerinden arta kalan malzemelerden seçip alıyordu. sanatçı bu sayede hem kimliğini ve kişiliğini keşfediyor hem de yakın çevresini bu sorgulama içersine çekiyordu

benhabib, şimdilerde, geleneksel anlamda kabul görmüş bir sanat nesnesini anımsatmayan bu yeni bileşimlerle hem 20.yüzyılın ortak sosyal ve kültürel değerlerine el atıyor hem de kendisiyle ilgili paylaşım alanlarını daha geniş bir kitlenin ortak sorunsallarıyla çakıştırıyor. bu amaçla dilbilimsel çözümlemeler ve göstergebilim kavramlarından yararlanıyor... bu gelişim içersinde sanatçı öncelikle kendisini sosyal ve kültürel yapının bir parçası olarak kabul ediyor,ardından günlük kullanım ve tüketim dilinde ıskalayarak geçtiğimiz iletişim,yazılım,ulaşım gibi kavramların in san psikolojisi üzerindeki ezici etkilerini araştırıyor. bu sayede kültürel işlevleri ya da durumları,sanat tanımının kavramsal doğası içersinde çözümlemeye çalışıyor.

benhabib’in bu yeni çalışmalarındaki teknik hesaplaşma ve sergileme endişesi önceki dönem işler ile ortak bağlantıya sahip.genellikle işlevselliğini yitirmiş,tekrar kullanıma dönüştürülemeyecek malzemeler,yine ahşap kutular içersine yerleştiriliyor.fakat daha düzenli,açıklayıcı,neden-sonuç ilişkilerini pekiştirici bir yönteme dayalı olarak.bu yöntem yalnız,tüketim toplumunun cazibeli ve fetiş nesnelerini biraraya getirmekle kalmıyor,kökenleri insanlık tarihi ya da modernizmle paralel gelişen sembolik nesneleri de aynı sergileme ve çözümleme sistemi içersine dahil ediyor.